Jan Steen expo in Leiden

 .

Gisteren naar de Jan Steen tentoonstelling geweest in De Lakenhal, Leiden. Heel boeiend. Een genot.

 

Jan Steen blijft toch de grappigste schilder die ik ken. Onmogelijk om niet te glimlachen als ik een schilderij van hem zie. Hoe doet hij dat? 

 

Ingrediënten: hilarische situaties, gezichtsuitdrukkingen, houding van personages, gebaren, contrasten, een lach en een traan, niet zelden tegelijk. Het belangrijkste is wellicht: het humeur van de kunstenaar zelf. Steen moet vaak een opgeruimd gemoed hebben gehad. 

 

Vooral de details zijn boeiend. Van veel schilderijen kun je uitsneden maken die op zich al het bekijken waard zijn. Taferelen binnen het grote tafereel. Het schilderij als beeldverhaal. Steen was een meesterverteller. (Begeleidend tekstje blijkt soms verhelderend.)

 

Humor en levendigheid: het handelsmerk van Jan Steen, met hemzelf vaak als onderdeel van de voorstelling, meestal ironisch, tot en met zelfspot. Ook familieleden zitten vaak in het complot. En – als we de begeleidende tekst mogen geloven – hebben de taferelen ook nog een ‘diepere betekenis’, een soort moraal van het verhaal, maar altijd luchtig, met een knipoog.

 

Kortom, kunst en humor: het kan samen. 

.......

Ik heb wat fotootjes gemaakt: