Mensentrots!

 .

‘Existentialism means the recognition that life is a tiny corner of casual order in a universe of chaos.’ (Colin Wilson)

Als dit existentialisme is, dan ben ik zeker geen existentialist. Wat vergeten wordt, is dat stofjes – ‘mensen’ geheten – op een iets groter stofje – ‘aarde’ geheten – in staat zijn om zich een voorstelling te vormen van dat kolossale geheel – ‘heelal’ geheten – waarvan leven-op-aarde inderdaad niet meer is dan een uiterst minuscuul onderdeel. In staat ook om dit alles te onderzoeken en er zich gedachten over te vormen, inclusief de eigen plaats erin, en zich de vraag te stellen naar zin en betekenis van dit alles, - iets wat geen enkel ander wezen in de kosmos ook doet, noch de kosmos zelf. Kortom: reden tot trots! Mensentrots! – en ja, dat brengt een verantwoordelijkheid met zich mee, een immense, minstens voor de eigen biotoop, de aarde.